دانش - پزشکی

سنگ کلیه و انواع ان

 

 

 

 

انواع سنگ کلیه  :

1- سنگ های اگزالات و فسفات کلسیم : 
حدود 80% سنگ های کلیه، از جنس اگزالات کلسیم هستند و بروز این نوع سنگ کلیه بیشتر در سنین میانسالی است . از جمله علل دیگر، پرکاری تیروئید ، افزایش اسید اوریک ادرار ، اسیدوز توبولی کلیه ، افزایش اگزالات ادرار و افزایش کلسیم ادرار می باشد .

2- سنگ های  STRUVITE  استراویت :
  از نظر شیوع، بعد از سنگ های کلسیمی هستند که حاوی آمونیوم، فسفات و منیزیم می باشند . در واقع این سنگ ها حدود 15-5% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند .  و با عفونت های سیستم ادراری ارتباط دارند ، به این علت به آنها سنگ های عفونی گفته می شود .
 معمولاً این سنگ ها با جراحی برداشته می شوند .

3- سنگ های اسید اوریکی :
 حدود 4% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند . افزایش دفع اسید اوریک، در اثر اختلال در سوخت و ساز واسطه ای پورین ها رخ می دهد ، که در بیماری نقرس بیشتر دیده می شود .


4- سنگ های سیستئینی :
 که  حدود 1% موارد سنگ کلیه را تشکیل می دهند . این بیماری نسبتاً نادر، در اثر اختلال ژنتیکی رخ می دهد . لذا این ترکیب در ادرار تجمع می یابد . به این وضعیت، سیستینئوری ( وجود سیستئین در ادرار) گفته می شود و در سنین کودکی بروز می کند و معمولاً سابقه ی خانوادگی نیز دارد . این بیماری یکی از معمول ترین علت های سنگ کلیه در دوران کودکی و قبل از بلوغ است .


رنگ سنگ:
رنگ این سنگ ها زرد و گاهی قهوه ای می باشد .

 

راه‌های درمان سنگ کلیه  

راه‌های درمان سنگ کلیه، بسته به نوع سنگ و چگونگی متفاوت می‌باشد .
بیشتر سنگ‌های کلیه، بدون نیاز به جراحی قابل درمانند، یعنی در چنین مواردی نو شیدن میزان زیادی مایعات و داشتن تحرک و فعالیت کافی است که بتوان به دفع سنگ از بدن کمک کرد. ولی زمانی هم هست که اگر سنگ کلیه به مدت طولانی در بدن باقی بماند، می‌تواند باعث بروز ایجاد عفونت‌ها و یا ناراحتی‌های حاد کلیوی شود، در چنین مواردی عمل جراحی توصیه می‌شود.

سنگ های بزرگ معمولاً در کلیه مانده و بدون علامتند، هرچند که می توانند به کلیه آسیب بزنند. سنگ های کوچک به آسانی همراه ادرار از طریق حالب دفع می گردند. سنگ های بین این دو اندازه که از طرفی قابلیت ورود به حالب را داشته و از طرف دیگر به اندازه کافی کوچک نیستند تا عبور آنها از حالب به آسانی صورت گیرد باعث ایجاد درد شدید می گردند. این سنگ ها معمولاً در طی چند روز دفع می گردند. چنانچه حرکت سنگ متوقف شده و باعث انسداد ادراری گردد، برای پیشگیری از آسیب بیشتر کلیه باید خارج گردد.


در مورد سنگ های بزرگتری که خودبه خود دفع نشده و باعث ایجاد عوراض ، عفونت یا درد شدید شده اند اقدامات درمانی به منظور حذف آنها لازم است . روش های مختلف درمانی در این زمینه عبارتند از: حل کردن سنگ به طریق شیمیایی ، در آوردن سنگ با آندوسکوپ ، خارج کردن سنگ از طریق پوست ، سنگ شکنی با کمک امواج ماوراء صورت از خارج بدن [ESWL] ، و به ندرت جراحی باز. سایر رویکردهای درمانی جدید نیز در دست بررسی است .
- سنگ های ناشی از بالا بودن میزان کلسیم بدن ممکن است نیازمند برداشت جراحی بافت پاراتیرویید غیرطبیعی باشند

 

توضیح کاملتر روش های درمانی   .  .  .

منبع = تغذیه و سلامت  تبیان

 

 

 

   + دانش ; ۱٠:۳٩ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٩/٤/٢۳
comment نظرات ()